ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 20
بھاگ نہ پُچھو ساتھوں اوہناں گائیاں دے
ساؤن وی جیہڑیاں تسّیاں نیں بِن سائیاں دے
اکھّیں جم گئی کالک پکّیاں سڑکاں دی
ذہنوں لہہ گئے رستے کھیتاں کھائیاں دے
اُچّے ٹہن تے پائی پینگ نہ جُھلّے تے
سُننے پیندے کیہہ کیہہ طعنے بھائیاں دے
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)