ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 25
پھُلاں دے وچ چہکن دا، مہکاں وچ چُبھیاں مارن دا
دُوروں دُور ائی نسدا جاوے، موسم پنکھ سنوارن دا
وس کدھرے وی چلدا نئیں تے، دل نوں دھڑکا رہندا اے
مُکھاں اُتے بُجھ بُجھ جاندے، پھِکے نقش اُبھارن دا
ایہنے وی تے انت نوں، ساڈے سر وچ، سواہ ای پانی اے
کاج اساڈے نانویں لگیا، جیہڑا مجھیاں چارن دا
ایہہ وکھری گل اے جے اسیں، چڑھ گئے ہتھ صرافاں دے
وَل سِکھیا سی، کھُنجیا سونا ریتاں چھان نتارن دا
ایہہ چج وی راہ جاندیاں ماجدُ، اُنج ای سانوں لبھیا نئیں
پھُلاں نالوں جھڑیاں پتیاں، حرفاں وچ اُتارن دا
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements