مینڈھیاں اکھیں جاگدیاں رہیاں

تے مینڈھے ہنجوہ گدے رہے

تے مینڈھیاں اکھاں چوں کر دے

مینڈھیاں پیراں چ رلدے رہے

وت ویلے اک پاسا پرتیا

تے مینڈھیاں اکھیاں دے ہنجو

مینڈھیاں ہتھاں دے ہنجو بن گئے

تے مینڈھے ہتھ بی جاگ پئے

ہن مینڈھے ہنجو

حرف حرف نور دے ٹنائے

کسے دیاں پیراں چ نیئیں رلنے

کیوں جے ہن انہاں

اپنی پیریں ٹرنا آگیا اے۔

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements