کوٹھے آں پوچا دینا ہووے تے

اُس دے پُرانے جالیلاہن آسطے

کسے پاٹی پرانی لیراں دی لوڑ ہوندی اے

میں جیہڑا مّساں

اپنا ستر کجی بیٹھاں

نویاں رُتاں دی موہاٹھاں تے بہہ کے

نیویں نہ پائیں تے ہور کیہ کراں۔

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)