کوڑے لفظ نیں میرے

میں کیہ جاناں میں کیہ سمجھاں

تیرے ہون ہ وہن نے

کنّیاں وتھاں پائیاں

جیڑے باگ دا بوٹا سیں توں

جنہاں سراں دا چھتر سیں توں

جنہاں ورہیاں بدھیاں عزتاں

تے لجّاں دا سّتر سیں توں

اُس باگے تے اُس واڑی دیاں

ٹھنڈیاں مٹھیاں چھانواں لے کے

سکھ دی فجر سویر نوں

نال ائی لیندا گیئوں

میں جیہڑا تدھ ٹھی چھاں دے

اک دو گھٹ وی بھرکے

تیرے پیار دے نشیوں کھنج کے

تیری موت دی خبر تے

گڈھڑی بنیاں بیٹھاں

میریاں لفظاں وچ

اوہ سچ کتھوں آؤنا ایں

جیہڑا سچ انور، اجمل

اصر، اکبر دے سینیاں وچوں

اکھیاں راہویں پھٹ کے

باکاں ہاواں بن کے

تیری قبر دے میچے دی

چادر بنیا ایں

کوڑے لفظ نیں میرے

میں کیہ جاناں

میں کیہ سمجھاں

تیرے ہون ہ ہون نے

کنّیاں وتّھاں پائیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)