سوچاں فکاں تاہنگاں دے میں

نقش ابھاراں

تے اِنج کردیاں

میری ہتھیں گھسراں پیاں

چنڈیاں ہتھیاں

ہن ایہہ نقش مینوں انج تکن

جنج کسے بِاپو نوں اوہدیاں

بالغ اتے کنواریاں دھّیاں

مڑ مڑ ویکھن

پر اپنے ہوٹھاں چوں

کجھ وی آکھ نہ سکن

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements