۔ ۱ ۔

آہلنیوں اک بوٹ سی ڈگا

چِڑیاں چِڑ چَڑ چُوں چُوں لائی

کال کلوٹا کاگا ہسیا

چِڑیاں دی اکھیاں وچ پھر گئی

بھَیڑی موت دی کال سیاہی

کوئی اخباری مل جاندا تے

ایہہ وی خبر تے وا واہ آہی

۔ ۲ ۔

سڑک کنارے بس وے دوالے

لوکی سن کجھ ولٹے ہوئے

کُجھ پُلسی ، کجھ راہ جاندے سن

ویکھن وچ تے بھیڑ سی لگی

کانی جیہدی ہک چ وگی

اوہ خورے کی کر دیہووے

ہسدی ، ہو کے بھروی ہووے

خورے خبر وی جاوے گی

’’بس دے ہیٹھاں آجاون توں

اِک پردیسی جان گنوائی ‘‘

پر ایس خبر نوں پڑھنا کنّھے

پڑھیا وی تے ہس چھڈن گے

کسے دی اگ چ سڑنا کنّھے

۔ ۳ ۔

اک گواہنڈی دے ہتھاں وچ

کاگت سی اک ٹائپوں لکھیا

اکھیاں دے وچ خون سی اوہدا

دُھوڑ سی بُلھاں تے منت دی

رزق دا بوہا بھچیاتک کے

مُونہوں بول نہ سکدا سی اوہ

بھیت وی کھول نہ سکدا سی اوہ

مینوں وی اِنج پتہ لگا

اوہدی تھانویں میں ائی ساں جیئوں

(تے خورے میں ائی ہوواں گا)

اگلے دن دیاں اخباراں وچ)

چپ چپیتے کالم ویکھے

ہن ایہہ خبر پرانی ہو گئی

ایہدا چھپنا کیہڑے لیکھے

۔ ۴ ۔

اک پاگل جند جانوں گیا

آپنے نالوں اُچّے گھر دے

دروازے سی متھا لایا

اُچّے دروازے نے اوہنوں

اپنے نالوں تَڑنڈو گایا

لاش چھلیتی، خبراں چھپیاں

پڑھیاں گیاں وچ بزاراں

اوہنوں کسے نہ رانجھن کہیا

نہ ائی مرزا آکھیا کسے

اُچے دروازے دے پاروں

ہتھوں ہتھ وکیاں اخباراں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements