نام تیرا تڑفے گا تینوں

نام تیرے نوں جانن والے

تیرا روگ پچھانن والے

جیہڑے وی زمّیوں اپر نیں

بُک بُک اتھرو کیرن گے اوہ

ہوٹھیں جبھاں پھیرن گے اوہ

کہندے نیں جثے دا حصہ

جیہڑا وی۔ گل سڑجاندا اے

جے اوہنوں کٹ دتا جاوے

روگ پُرانا جھڑ جاندا اے

ایہو گل سوچی سی توں وی

ایس ائی گل نے شاید اپنے

جیوئن دا ساڑ مکاون خاطر

تینوں وی ایس راہپایا اے

گجھی موت ازماون مگروں

جے توں ویکھ رہیاوی ہوویں

ایہو کجھ ویکھیں گا پیارے

تیریاں سنگیاں ساتھیاں وچوں

’’ کنّھے ‘‘

کیہ کجھ فرمایا اے

اوڑک جے ا۳نج ائی مرنا سی

دکھ دریا دی پہلی پھیٹے

اپنا آپ مُکا لیندیوں توں

ورہیاں بدھی عمراں تیکن

وں کس سوچے ڈُبیا رہیوں

کیوں جیون دیاں اکھیاں دے وچ

کنڈا بن کے چبھیا رہئیوں

جے کنڈا ایء بننا سی آ

چبھنوں بس نئیں کرنی سی توں

اپنے اتے وس کنے اپنی

سامی اِنج نئیں بھرنی سی توں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements