دونواں دے سر بھجے ہوئے نیں

دونواں دے مُکھ بُجھے ہوئے نیں

ہو کے کِسے ا۳کل دے انروں

آ بیٹھے نیں کول

اک جیون دی پہلی راہ تے

ا۳ک دی عُمر اُدھیڑ

سوچاں دے وِچ وِس پئے گھولن

دُوں ہوٹھاں چوں کجھ نہ بولن

آل دوالے بیٹھے لوکی ہس ہس کرن گویڑ

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements