۔ ۱ ۔

اِکو کل کنکاں پھٹنے تے

چار چفیرے وسدا ہیسی

نھیر مُنھیرا

اِکو اج کنکاں پھٹنے تے

دُورے تیکر نظری پیندا

چانن گھیرا

اوہوز میں، اوہو اسمان ایں

کل ملکی اہوو جان ایں

پر ایہہ کنکاں

اج دیاں کنکاں

کل نالوں کیوں چنگیاں ہوئیاں؟

اج انہاندی ونڈ ہو گئی اے

نئیں رہیاں ایہہ منگیاں ہوئیاں

۔ ۲ ۔

راویوں دُور جھناووں اوہلے کنکاں پھُٹیاں

اکھیاں دے امبراں توں نُوری لیکاں چھُٹیاں

اُڈ کے نئیں آوندی اسمانوں پھنیہہ پانی دی

اِک اِک تند تَرٹدی جاندی ایس تانی دی

جیہا کون جے آکے ایہدے تروپے گڈھے؟

زمیوں۔ امبروں کوئی تے اِنھوں کھوہیوں کڈھے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements