نہ اوہ میری تے نہ میں اوہدا

نہ کوئی گل اشنائی دی

نہ میحں اوہدے بارے سوچاں

کیکن پریت نبھائی دی

نہ اَستاں تے انگلاں اُٹھن

نہ کوئی تہمت لاندا اے

نہ کوئی سانوں گنجھلاں والیاں

گلاں بہہ سمجھدندا اے

اکو اوہدی سُندر صورت

جگ وچ ہور نہ کوئی اے

ہر کوئی اوہنوں اپنا سمجھے

جیہڑا پھُل خوشبوئی اے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements