میرے مُنہ تے

مدّتاں ہوئیاں

وجیا اے چُپ دا تالا

رُکھاں نُوں کِس دس دِتا اے

بھیت میرے دِل والا

۔ ۲۔

پوہ دی دھپ رُسمیے پا کے

اک البیلی ٹاہلی کولوں

سنگھنیاں چھانواں کھسے

ہیٹھ کھلوتی اِک بھٹیارن

جھڑ دے ہوئے پتراں توں ماجد

جھولیاں بھر بھر ہسّے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)