ٹھنڈے وُدھ نوں پھوکا دیواں

چھاں وِچ ہو کے بھردی

اپنے آپ نُوں دِساں بھکارن

میں رانی ایس گھر دی

اَن ہوئیاں کنسوئیاں پُچھے

سس سدھراں ی ماری

میں پھُلاں دی کھاری بابل

اوہ میری ملیاری

رُوں وچھاون پیراں تھلے

میریاں دوہے نناناں

اوہ میریاں اشنائیاں لوڑن

میں نہ مُول پچھاناں

سوہرے دا دل نھیری کوٹھی

پیار میرا روشنائی

سُتی پئی دے ساہ گنیندا

جیہدی میں بھرجائی

فِر وی رات ہنیری میری

فجر نہ مُولوں بھاوے

بابل! دھی دکھیاری تیری

کچرک بھیت لکاوے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)