۔ ۱ ۔

فیر سٹرانداں دے اُٹھیا اے

دل دا قبرستاں

خورے کییہڑی آس دا ماجدؔ

ٹُٹیا اے فرمان

۔ ۲ ۔

دیہوں دے چانن لو نئیں دینی

راتاں ای ساڈیاں مِیت

عشق دے لیکھاں لکھی ہوئی اے

سوہنیاں والی رِیت

۔ ۳ ۔

باسی ہو گئی مہک اِنہاندی

بھنورا کوئی نہ دِسے

کوئی کوئی ست پُرانا پُھل ہن

دل بوٹے تے دِسے

۔ ۴ ۔

کولوں دی اِنج لنگھ جاندی ایں

جوں ٹھاٹھاں مارے چھل

تک ساڈا وی پیار کنارا

کدے ساڈے کول وی کھل

۔ ۵ ۔

کوئی وی نہ انہوں میرے کولوں

جاندیاں موڑ لے آیا

ویلے دی مُنہ زور ہوا تے

کسے نہ قابو پایا

۔ ۶ ۔

مدتاں ہوئیاں اک مورت نوں سی

پیار سنیہڑا گھلیا

گل دی گونج تے بہوں سی پر

اک بول دی پچھاں نہ ولیا

۔ ۷ ۔

سنگھنیاں زلفاں دے پرچھانویں

سِر ساڈا نہ کجا

اکو دُکُ دا بدل سی

پیا چار چفیرے گجیا

۔ ۸ ۔

ماجدؔ جی جس دن توں گُھلے

دل وِچ سوچ وَ لُوہنے

اُگے کیہ دکھی ساں جے

دُکھ ہور وی ہو گئے دُونے

۔ ۹ ۔

سدھراں بھریاں واجاں دِتیاں

فیر وی تُسی نہ بولے

جِنّے سد سنہیڑے گلے

تُساں گِلیاں نال ای تولے

۔ ۱۰ ۔

توں پتی پُھل گلاب دی

میں بھنجیُ رُلدا ککھ

جا اپنا سانواں لوڑ توں

مینوں حال میرے تے رکھ

۔ ۱۱ ۔

گھر دیاں کندھاں کنبدیاں دسن

نظراں ٹھیڈے کھاون

پیار تیرے دا ہاڑ دبایا

اکھیاں لایا ساون

۔ ۱۲ ۔

تُوں پنچھی پیار بہار دا

تُوں پَوناں دی خوشبو

تُوں مکھڑا سانجھ سویر دا

تیرا ہاسا پھُٹدی پوہ

نقش سمے دیاس تِتلیاں

چال پُرے دی وَا

دل وچ ولٹے کھاوندا

ہاوے کس کُڑی دا چاہ

۔ ۱۳ ۔

میں کیہدی رُشنائی لے کے

تیرے نقش اُتاراں

چانن دُھوڑ تیرے قدماں دی

تیرا ہاسا حسن بہاراں

۔ ۱۴ ۔

گل کیتی مینہ واچھڑوسی

خلقت سُن سُن ہسی

فیر وی ماجدؔ ایہہ دنیا

ساڈے بولاں باہجوں تسی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements