تیرا مُکھڑا گلابی

تیری اکُ مستانی

تیرے سوہجھ دا نکھار

جیوں پتھراں دا پانی

تیرے سوہجھ نوں میں تکاں

میرے ہوش نہ ٹکان

جے میں بولنا وی چاہواں

میرے بُلھ شرمان

اکھیاں دے وِچ پھرے

تیرے پیار دی دُکان

تیری سدھراں دی پَچھی وِچ

دِیدے پئے رون

اِک چنحدی تے تڑفدی

کہانی پئے چھون

مینتھوں بولیا نہ جائے

دُکھ پھولیا نہ جائے

تیرے ساہواں وِچ

زہر نواں گھولیا نہ جائے

میری اکھاں دے

ہنجواں توں بک بھرے

میرے پیار دی

خیرات نُوں قبول کر لے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)