اُدوں میریاں اکھیاں دے وچ

پیار سمے دیاں لہراں سن

اُدوں دِل دے ویہڑے اندر

گوہڑیاں شوق دُپہراں سن

انت سجیلی گلی سی اوہدی

قدم گُمراں پاوندے سن

رات گئے نوں یاداں دے وِچ

سفنے سُکھ ورتاؤندے سن

بلُھ کلیاں سن راہ جاندیاں نوں

چٹکاں گیت سناؤندے سن

پہرے دارغماں دے مینتھوں

اپنا آپ لُکاؤندے سن

ویکھن وَع میں حاکم ساں

اوہ میرے روہک سداؤندے سن

وچوں وِچ پَر اَج دے متھے

گُوہڑیاں لِیکاں پاؤندے سن

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements