اوہ شہزادی

عمر جوانی نُوں اِنج پُجی

جوں راکٹ وِچ خلا د ے

میں شدیاں پہلے دا مسافر

عمر جوانی دی منزل تے

ٹھیڈے کھاندا پُجیا

اوہدا اک اک انگ سلامت

چن چانن وچ گُجھیا ہویا

پھُلاں وانگر ہے

میری لُوں لوں دے وچ

لمیاں پندھاں دی اگ دھڑکے

ویلے دی لہو رنگی اکھ وچ

میرا جُثہ

اتھرو واں وانگوں رڑ کے

اوہ تے میں اِک ہو جاواں تے

اک دوجے توں وچھڑیاں شدیاں

سینے بھچ بھچ ہسن

عُمراں… تھکیاں ہاریاں عُمراں

بال پنے دیاں رہواں پھڑکے

پچھلی پیریں نسن

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements