ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 94
مکھ اوہدے تے دھوکا پیندا، قوس قزح دیاں رنگاں دا
پھُلاں نے وی رُوپ چُرایا شاید اوہدے ائی انگاں دا
اِک پلے سکھاں دیاں تاہنگاں، دوجے پلے دکھ دا خوف
فکراں دیاں فضاواں وچ، کیہ پیچا پیا پتنگاں دا
وہم دے کالیاں ناگاں کولوں، ہن تے، جِند چھڑا لئیے
کچراں تیک ازماواں گے، موسم ایہہ زہری ڈنگاں دا
منگن نوں پہلاں تے ساڈا، ہتھ ائی کدوں اُٹھنا ایں
منگ سکئیے تے منگئیے رّب توں، جیئونا مست ملنگاں دا
جان جیہی اِک پے گئی ماجدُ، دِل دیاں سُتیاں تاراں وچ
کیہ کجھ لے کے پھِر دا سی، چھنکارا اوہدیاں ونگاں دا
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)