ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 100
میں تیری بے مہری دے سر، کیہڑی تہمت لاواں
میں کولوں تے نس نس جاندا، اپنا وی پرچھانواں
میں جیون دیاں قدماں اگے، رُڑھدا کھڑدا روڑا
توں اوہ ایں، منہ زور زمانہ وی نئیں جیہدا سانواں
مدتاں ہوئیاں کدے نہ تپیا، خورے کتھے کھپیا
جی کردا اے، ٹھنڈے برف کلیجے نوں، اگ لانواں
کیہ کیہ ہاڑے کیتے، فروی سکھ دا ساہ نئیں آیا
کیہڑے دُکھ دی لامے لگیا، خورے دل دا نانواں
ماجدُ یار جیہے من موہنے، اینویں نئیں لبھ پیندے
میں تیری جاگھیں ہوواں تے، ایس گل دی ونڈ پاواں
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements