ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 3
اُچیاں ٹبیاں اتے بہہ کے، دوروں پھوکاں ماریں
دل دیاں سدھراں والے بیڑے، نہ ڈوبیں نہ تاریں
ہائے جے کدھرے رُکھوں جھڑ دے، پتراں نوں وی، ویکھیں
ہائے جے اوس گھڑی توں ساڈے، اوکھ وی کدے چتاریں
ہائے جے سُتیاں رِیجھاں، پیار زبانوں جیویں جگاویں
عملوں وی، توں اِنج ای تتڑے سینیاں نوں چا‘ ٹھاریں
تینوں چاہون والے، مُولوں ائی نئیں اکھیوں اَنّھے
لُک نئیں سکنا، شوق دے مُٹھیاں نوں توں، جِنج پیا چاریں
رب کرے جے اپنے آپ نوں، ساڈی اکھیں ویکھیں
شوہ دے اگے ریتاں دے توں، کیہ پیا بن اُساریں
نہ تے ہڑھ، نہ ہڑھ دی شوکر، کدھروں اُٹھدی جاپے
توں کاہنوں پیا اُنج ائیٔ ماجدا، اُچیاں ہاکاں ماریں
پیارے دیس دے کسے وی سیاسی آگو دے نام
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements