ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 41
چن توں پھلاں تیکن نظراں، چار چفیرے گئیاں
دل دا محرم، کوئی نئیں ملیا، دل نوں ٹھگیا کیئیاں
دل دا بُوہا کُھلا ہووے تے کوئی جھات نہ پاوے!!
ایس توں پہلاں تے نئیں تکیاں، سیتاں ایہو جہئیاں
چن چانن دیاں چُمیاں لّیاں، واواں نوں گل لایا
اکھیاں تیری ٹوہ وچ سجناں، نت بھلیکھے پیّاں
نال اساڈے اپنے کہے دی، تُدھ چنگی لج پالی
چنگا پرت کے پُچھیا سانوں، چنگیاں خبراں لّیاں
ماجدُ دل دی بُجھدی اگ نوں، ہور دی اج بھڑکایا
کول بہا کے دیپک گا کے، سدھراں دیاں گوّیاں
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)