ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 49
دل تے سب کُجھ وار کے
بیٹھے پِڑیاں مار کے
ایہہ دیہوں کِنھوں لوڑ دا اے
بانہواں روز اُلیار کے
انگ نہ ماریں بِین تے
اُٹھسن سپ اُلیار کے
آئی سی اکھیاں تاپدی
گئی ہوٹھاں نوں ٹھار کے
کول تہاڈے لیاندیاں
سدھراں جہیاں نتار کے
توں اوڑک نوں بوڑیا
سانوں شوہ وچ تار کے
ماجدُ کنھوں ویکھدائیں
اکھیاں نوں کھلیار کے
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)