ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 99
میں ائی تینتھوں رُٹھڑا ڈھولا، مینوں ائی تیرا دُکھ
ایہہ گل وی ہن ست پرانی، ایس چ وی نئیں سُکھ
مینتھوں بچ توں چیتر وگدی، مست پُرے دی وا
میں ورہیاں دے بنے کھلوتا، پالے سڑیا رُکھ
پیار دی دیوی ستی سوں گئی، چرخے رہ گئی تند
جیون دے ریشم نوں بھورے، دیمک بن کے بُھکھ
میرا درد ونڈاندیا سجناں، اپنا وس وی ویکھ
لمے ہتھ تقدیر دے جھلیا، میں اگے نہ جھُکھ
اُنج ہسدیاں نوں پھُل آکھوتے ماجدُ، تہاڈا جی
ہوٹھ تہاڈے وی تِڑکا گئی، ایس موسم دی رُکھ
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)
Advertisements