ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 12
اودھر دُورے تیکر نئیں کنسوئیاں تیرے آؤن دیاں
ایدھر تن چ رُکیاں، بوجھل راتاں نیں رُت ساؤن دیاں
تینتھوں وچھڑیاں، ورہے وہائے، فیر وی دل توں لہندیاں نئیں
بھری دُپہریں، سنجیاں سَیتاں، پھُلاں دے کُملاؤن دیاں
سُکھ دی جیہڑی سیج نُوں اسّاں، کِھچ طنبورہ کیتا سی
ٹوٹے ٹوٹے ہون پیاں، اج رسیاں اوہدی داؤن دیاں
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)