ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 61
سُتے لیکھ اساڈے، سانوں اکھ نہ کھولن دین
اوہ کُجھ خوف نیں دل وچ، اچّا بول نہ بولن دین
انگلاں رکھ رکھ جان پڑھاندے، سانوں پیار کتھا
اوڑک دا ورقہ پرخورے، کیوں نہ پھولن دین
سپ دی چال وی کی شے اے، واہ لبھی چال اُنہاں
ہتھ وچ بھریا، دُدھ کٹورا وی، نہ ڈولن دین
دُکھ درداں نے اَنھ مچا کے، وَیر کمایا کی
دل دے ویہڑے اندر، تیری یاد تے ٹولن دین
اُنج ائی منگن، ایس مکھ دے، نقشے دا نواں اُگھاڑ
ہنجواں اندر، دل دا گوہڑا رنگ تے، گھولن دین
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)