ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 88
کیہ کیہ چیکاں ماریاں، کیہ کیہ منگے دکھ
آپی آپ چبا لئے، پھُلاں ورگے سکھ
بھری بہار چ ویکھ کے، میرے سراِچ سواہ
ہس ہس تاڑی ماردے، بھرے بھراتے رکھ
اکو پیار سوال سی، چلیا نالوں نال
پِچّھا نئیں سی چھوڑ دی، دُوں اکھیاں دی بھکھ
تک تک راہواں تیریاں، اکھیں چڑھیا زنگ
لے ہن توں وی سانبھ لے، چانن ورگا مکھ
نہ توں لنبو تھیونا، نہ دیوے دی لاٹ
وچوں وچ ائی ماجداُ، پل پل نہ پیا دُھکھ
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)